Het was lang wachten, maar na vier dagen ploeteren nadert het einde van de week weer! En wat is nu een fijnere manier om je weekendte beginnen dan met het wegschuiven van je schoolboeken, een kopje thee te zetten, en klaar te gaan zitten voor wat goed leesvoer, geschreven door je lieve mede Aliassers? Deze week schrijft Lola over haar nieuwe leven als eerstejaarsstudent in Utrecht: vol leuke en fijne ervaringen maar ook een bron van stress – zeker als de mensen in de stiltecoupé hun mond niet kunnen houden.

Neerlandistiek ELTE - Studentenblog

Inmiddels zit mijn eerste half jaar als TCS-student er al op en ik vraag me af waar de tijd is gebleven. Het voel nog helemaal niet lang geleden dat mijn mentor me opbelde om me te zeggen: ‘Gefeliciteerd Lola, je bent geslaagd!’ Wat daarop volgde was een paar hele leuke feestjes en de leukste (en langste) zomervakantie van mijn leven, waarin ik voor het eerst zonder mijn ouders op vakantie ging. Maar ook deze zomer kwam al gauw tot het einde, en voor ik het wist zat ik al met een heleboel andere eerstejaars en Aliassers op een kampeerboerderij in Dwingeloo, voor het introkamp! Ondanks dat mijn mentorgroepje het niet heel erg goed deed bij de spellen (we zijn op een na laatste geworden), vond ik de sfeer zo fijn. Ik kan me nog goed herinneren dat ik thuis kwam en tegen mijn ouders zei: ‘Ik denk dat ik me wel thuis ga voelen bij deze mensen.’ En dat is zeker gelukt! Als eerstejaars ben ik warm verwelkomd door het bestuur en alle ouderejaars bij Alias en daar ben ik heel dankbaar voor. Inmiddels voel ik me ook helemaal op mijn plek!

Maar studeren is natuurlijk meer dan alleen leuke mensen ontmoeten en activiteiten doen bij de studievereniging. Bij studeren horen ook werkcolleges, hoorcolleges, heel veel artikelen lezen, tentamens, schrijfopdrachten en stress. Na die lange zomervakantie vond ik het best wel moeilijk om weer in het ritme van ‘school’ te komen. Opeens moest ik ook elke week heel veel lezen (in academisch Engels) en had ik veel meer vrijheid. Mijn contacturen zijn niks vergeleken met de lange dagen die ik maakte op de middelbare school. Toch verliep alles het eerste blok verrassend goed. Het tweede blok kreeg ik echter te maken met iets wat ik nog nooit eerder had gedaan …. een paper schrijven! Dit vond ik heel erg spannend en bezorgde me ook erg veel stress, maar ook dat heb ik overleefd. Nog steeds vind ik tentamens en schrijfopdrachten erg spannend en vraag ik me soms af hoe ik het zo ver heb geschopt, maar het eerste half jaar heb ik goed doorstaan, dus als ik gewoon mijn best blijf doen kom ik er wel. 

In mijn geval betekent studeren ook heel erg veel treinen, want ik woon nog thuis bij mijn ouders in Deventer. Na een half jaar treinen verbaas ik me nog steeds elke dag over het gedrag van mensen in het openbaar vervoer. Wekelijks kom ik mensen tegen die nog niet helemaal doorhebben wat ‘stiltecoupé’ betekent en ik begrijp nog steeds niet dat er veel mensen zijn die het heel noodzakelijk vinden dat hun tas een aparte stoel nodig heeft in een overvolle trein. Hoewel ik niet extreem lang hoef te reizen en het ook nog goed naar mijn zin heb in Deventer, hoop ik dat ik mijn tweede jaar een stuk minder hoef te treinen en dan wel mijn eigen plekje in Utrecht zal hebben. 

Ik kan me nog heel goed mijn eigen meeloopdag, herinneren, nog geen jaar geleden. In mijn eentje met de trein naar Utrecht, voor het eerst naar een hoorcollege en vervolgens ben ik ook nog even naar het hok geweest. Toen ik daar was geweest en met andere mensen had gepraat, voelde ik me zo op mijn plek; ik wist meteen dat TCS de studie voor mij is. Ik heb me dezelfde dag nog ingeschreven. Vorige week heb ik zelf ook voor het eerst meelopers gehad en ik hoop dat ze net zo’n positieve ervaring hadden bij de studie als ik. Ik heb ze in ieder geval met heel veel enthousiasme over TCS en Alias verteld, want mijn afgelopen half jaar was heel erg leuk 🙂

Lola Godeke