Het is zover: eindelijk kunnen we genieten van een paar weekjes welverdiende vakantie! Gooi je schoolboeken maar in een donkere hoek, zet een kopje thee en ga klaarzitten voor wat goed leesvoer, geschreven door je mede-Aliassers. Deze week schrijft hoofdredacteur Maayke over de succesvolle launch van de eerste Alalos dit jaar, en geeft ze gehoor aan een belangrijke klacht…

Tien december was een dag waar ik al lang naar uitkeek. Met de AIT waren we al weken de voorbereidingen aan het treffen voor de befaamde tutorenborrel die die avond plaats zou vinden. Terwijl ik die middag zestien uien, tien komkommers en een scala aan tomaten aan het snijden was met Hanna, was ik er al niet helemaal bij met mijn hoofd. Ik was al na aan het denken over de Alalos launch die direct na de tutorenborrel gehouden zou worden. Ik was hier vooral heel enthousiast over, omdat ik die prachtige Alalos natuurlijk al had gezien, en had gezien hoeveel moeite er door iedereen ingestoken was. Maar hierdoor werd ik ook wel een tikkeltje zenuwachtig. Juist als je weet hoeveel moeite ergens in gestoken is, wil je ook graag dat andere mensen er net zo enthousiast over kunnen zijn. De geur van uien die zich langzaam door Esmee ’s huis aan het verspreiden was, hielp me dan ook niet bepaald mee het hoofd koel te houden.

Toen de hectiek van het tutorenborrel begon was er echter geen tijd meer om hierover te piekeren. Vakkundig tilden we ovenschaal na ovenschaal vol nacho’s de ovens in en uit, het leek wel alsof er geen einde kwam aan die berg nachochips die we gekocht hadden. 

Rond negen uur had iedereen zijn buikje rond gegeten en wachtte ik vol spanning af tot het moment dat ik de Alalos mocht aankondigen, want voor groepen mensen praten is toch altijd wel een beetje eng. Precies om half tien werd ik er door de mensen om me heen vriendelijk aan herinnerd dat ik toch maar even gauw mijn moed bij elkaar moest gaan rapen, en ik ging op een barkruk staan. Hier kreeg ik meteen spijt van, want ik stond veel te hoog en had beter een normale stoel kunnen uitkiezen. Maar goed, ik stond al, dus ik moest het er maar mee doen en hopen dat ik er niet vanaf zou vallen- en dat ik in de toekomst iets tactischere beslissingen in het leven zou maken. 

Vol trots vertelde ik over de nieuwe Alalos, in het thema Film- en Televisiewetenschap, en over de nieuwe rubrieken die we geïntroduceerd hebben; ‘Mag ik het Recept,’ Aliasmemes, en zelfs een heuse horoscoop. Ik voelde me net zo’n moeder die op het schoolplein tegen alle andere moeders aan het vertellen was hoe gewééééldig haar kind wel niet is (maar, to be fair, de Alalos is ook gewoon top en als ik later kinderen wil mag ik maar hopen dat ze me minstens net zo blij maken als de Alalos). Gelukkig namen alle aanwezige Aliassers (en Ron) al gauw mijn enthousiasme over, en begon iedereen meteen door de Alalos te bladeren. Het maakte me zo blij om te zien hoe leuk iedereen het vond, en ik heb nu al zin in de volgende launch.

De enige klacht die we hebben binnengekregen was over de horoscoop, dat bij het sterrenbeeld ‘tweelingen’ staat dat de communicatie in hun relatie niet zo goed ging. Daar klopt natuurlijk helemaal niks van. Bij dezen dus even een officiële aanpassing; “Communicatie met jouw partner of klanten is precies wat het zou moeten zijn, er zijn veel woorden en nog meer begrip.” <3

Maayke Vossen