Hoewel je misschien niet echt verschil merkt met de afgelopen vijf dagen, is het toch echt weekend; tijd voor wat vers leesvoer dus, geschreven door je mede-Aliassers. Zet je virtuele docent op pauze, maak een kopje thee en ga er eens goed voor zitten. Deze week schrijft Rosa Dalhuisen een mooi stuk poëzie dat je wat moed inpraat om deze rare tijd door te komen. 

Het is niet meer te missen

Het heeft de wereld in zijn greep

Het leven ligt nu vol hindernissen

Er is nu even echt geen escape

Het coronavirus is nu voor iedereen een probleem

De regering, de zorg, de horeca en nu ook het schoolsysteem

Zijn allemaal in paniek dankzij dit fenomeen

 

Het is echter van groot belang dat we ons leven niet laten verzieken

Lees lekker een boek, slaap uit, neem tijd voor jezelf of ga Netflix kieken

Maak deze quarantaine voor jezelf even een fijne tijd

Want dat deze ziekte er is, is nu eenmaal een feit

Het enige wat wij als mensen kunnen doen

Is elkaar nu steunen met enig fatsoen

Zodat wij hopelijk weer normaal kunnen leven tegen het einde van het seizoen

 

Waarschijnlijk denk je nu, waarom moet dit weer over die ziekte gaan

Want de hoeveelheid informatie die hier nu al over te vinden is, is net een orkaan

Echter is dit juist waar kunst over gaat
Het wordt gecreëerd als weerspiegeling van de realiteit, goed of kwaad

Bovendien is dit eigenlijk een oproep

Om proberen door te leven in deze troep

Houd het leven leuk voor zover dit kan

Hoe het later loopt, dat zien we dan

Voor nu, hou je rustig aan het rampenplan

 

Roze groet en een knuffel met een afstand van 1,5 meter

Langzaam maar zeker wordt vast ook dit wel weer beter

Hoe dit verder loopt is even afwachten

Voor nu kunnen we alleen naar het einde smachten

En de verspreiding van het virus ontkrachten

Rosa Dalhuisen