Iets later dan normaal vanwege stressvergaderingen en corona-updates, is hier dan eindelijk jouw wekelijkse Alalos-leesvoer: even tijd voor een kop thee met wat kwaliteitsliteratuur, geschreven door je mede-Aliassers. Pak er een lekker stukje wc-papier – uhm, ik bedoel een koekje bij. Deze week schrijft Leon over hoe je de positieve kanten van het coronavirus kunt zien, en roept hij op tot liefdevol digitaal samenzijn.

Het zijn rare tijden voor ons allemaal. Wie had aan het begin van het nieuwe decennium gedacht dat tegen maart het openbare leven in heel Nederland op z’n kop zou staan? Dat toiletpapier het nieuwe goud zou worden? Dat Rutte-III daadkracht en ideologie zou kunnen uitstralen?

Volgens mij niemand. En wat betreft kennis over de toekomst: op het moment is veel natuurlijk uiterst onzeker. De verwachting is dat veel festivals wel door kunnen gaan omdat die pas in de zomervakantie zouden zijn, maar wie weet duurt de ‘lockdown’ nog voort na 31 maart. Ziekenhuizen bereiden zich in ieder geval voor op de ergste scenario’s, waarin bijvoorbeeld mensen boven een bepaalde leeftijd geweerd zouden kunnen worden. Italiaanse artsen waarschuwen ons dat we veel meer zouden moeten doen om geen horrortoestanden zoals we die daar zien te krijgen.

In deze tijden kan het moeilijk om rustig te blijven. Niemand heeft hier ervaring mee, niemand weet wat nou echt wijsheid is: dus wat moeten we doen? Mijn persoonlijke benadering is vrij simpel. Ik bekijk elke dag hoe de situatie zich ontwikkelt, en doe ondertussen waar ik zin in heb voor zover dat kan. Eindelijk kom ik toe aan veel lezen, meer piano oefenen en hardlopen. Sociale activiteiten (r.i.p. Alias in maart…) gaan grotendeels niet door en dat is zonde. Maar juist in deze digitale tijd zie je enorm veel manieren waarop je toch met elkaar in contact kunt blijven en zelfs dingen kunt blijven organiseren. Zo hielden wij met het bestuur onze vergadering via Skype; trad de band DeWolff op in een lege zaal terwijl duizenden fans het concert volgden via een livestream; en organiseert studentenvereniging ViaKunst tot april al hun activiteiten online. Zo zijn er nog veel meer initiatieven opgestaan nu fysiek sociaal contact zoveel mogelijk vermeden moet worden, en ik vind dat prachtig. De sociale media waarop we normaal zoveel nutteloze dingen bekijken, zijn noodzakelijk geworden voor de dagelijkse portie sociaal contact.

Ook de goede aard van veel mensen komt naar boven in crisistijd. Duizenden aanboden worden gedaan onder de hashtag #coronahulp – veel daarvan onbeantwoord, overigens, maar dat maakt de intentie niet minder goed.

Net als iedereen vind ik het hele gebeuren heel naar, maar hoop dat je met mij ook wat lichtpuntjes kunt blijven zien tussen de gruwel en verveling door. Probeer zelf ook het goede te doen: geef je op voor één van de kinderopvanginitiatieven om de druk van vaders en moeders die hard nodig zijn in ziekenhuizen, bij hulpdiensten of in de transportsector af te nemen. Breng die gehamsterde etenswaren naar de voedselbank en zie je gekochte kaartje voor dat concert als een donatie aan de cultuursector. En geef je oma een belletje.

Dat, en niet wat Gers Pardoel zegt, is de manier waarop we liefde deze crisis kunnen laten overwinnen. 

Leon Cronie