Het lijkt nu tijden geleden dat ik gevraagd werd om dit avontuur aan te gaan en mijn leven in roze te kleuren (een kleur waar ik overigens nog een stroeve relatie mee heb, maar dat is weer een ander verhaal). Die vroege donderdagmorgen, werd ik naar het hok gelokt door Linde met een rotsmoes over het misgaan van een subsidie. Met m’n nietsvermoedende, semi-gestreste en vooral slaperige kop liep ik de trappen omhoog naar het Aliashok om dit zo snel mogelijk op te lossen. Op dat moment kom ik het er eigenlijk niet bij hebben: recht in mijn tentamenweek, op een vroege ochtend met flink slaaptekort, deze afspraak paste nog precies voor de drie anderen die ik erna zou hebben. Maar je kan je wel voorstellen dat de slaperigheid gelijk verdwenen was, toen heel bestuur 28 opeens voor me stond. Dat ik perplex stond nadat ik gevraagd was, is nogal een understatement. Ik had dertig seconden nodig om de vraag te verwerken en het eerste wat ik eruit kon krijgen was: “Dus… er is niks met de subsidie?”

Na een week lang nadenken, overwegen en mijn studietraject plannen (ja, ik ben nogal een planner) had ik eindelijk “JA!” gezegd. En nu, bijna 5 maanden later, ben de penningmeester(es) van bestuur 29 der Studiestichting Alias. Aankomend jaar zal ik de centjes tellen en de financiën op orde houden van Alias. Hiernaast zal ik de Buitenlandse Reiscommissie en ShowCie coördineren. Ergens zal er ook gestudeerd moeten worden, en als tweedejaars TCS’er zal ik het kernpakket Comparative Media Studies volgen van de hoofdrichting Film- en Televisiewetenschap (een hele mond vol, wen er maar aan bij TCS).

Met deze hoofdrichting is het niet gek dat ik van films en series houdt, maar ook van theater en kunst. Zonder muziek kan ik nauwelijks. Naast m’n geliefde iPod, headbang ik het liefst mee met m’n favoriete bandjes op festivals en concerten, en zing/blèr ik hard mee met alle (foute) hitjes bij het uitgaan. Verder houd ik erg van reizen, lekker eten en uitslapen. Ik sta er bekend om dat ik altijd alles bij me draag (oftewel, me hele leven), dus als je iets nodig hebt, je kan het altijd vragen!

Aankomend jaar heb ik zeker zin om mezelf in te zetten voor Alias en jullie te leren kennen. Dus als je even koffie nodig hebt (heel begrijpelijk, ik noem het m’n levenselixer), of gewoon even gezellig wilt kletsen, kom vooral langs in het Aliashok!