De Verhalenverteller

geplaatst in: Nieuws | 0

Klaar voor de start: het 33e Aliasbestuur is altijd in het hok te vinden en aanwezig op borrels en activiteiten. Wat zich verder achter de schermen afspeelt, kun je lezen in de wekelijkse bestuursblog! Nicolette schrijft over de hectiek van het leven en weet deze te vergelijken met een koffieleute.

intro

Terwijl ik dit heel last-minute schrijf, tijdens de koffieleute, besef ik me dat dit nu continu mijn leven is. Net zo hectisch als een Alias koffieleute. Vol met gezellige mensen en elke keer weer nieuwe verhalen. Elke keer weer een nieuw hoofdstukje of een nieuwe paragraaf horen uit iemands leven op dat moment. Misschien klink ik nu te poëtisch, maar ik heb nu eenmaal een voorliefde voor het schrijven van verhalen. 

Ik merk dat mijn eigen verhaal zo anders loopt dan ik vorig jaar verwacht had. Ik weet nu ook niet meer echt welke verwachtingen ik toen had, misschien had ik dat wel op moeten schrijven. Dan had ik echt bewijs dat ze zo anders waren dan hoe mijn leven nu is. Ik ben een beetje aan het terugblikken, een mens krijgt dat nu de kerstperiode echt is aangebroken. Vanaf 1 december is het namelijk voor mij al echt kerst en bij mij op mijn kamer staat mijn minikerstboom al. 

Maar goed, terugkijkend naar vorig jaar, ik had toen nooit echt verwacht dat ik zulke blogs zou schrijven of de vakken zou volgen die ik nu doe. Natuurlijk had ik me al wel voor dingen ingeschreven, maar straks zou alles tegenvallen? Ik ben echter dolblij met de keuzes die ik heb gemaakt en hoe deze invloed hebben gehad op mijn verhaal. Was het afgelopen jaar dan een hoofdstuk? Moeten we elk jaar als een hoofdstuk zien? Ik weet het niet, misschien zijn sommige jaren wel een hoofdstuk en misschien zijn sommige enkel een paar pagina’s. 

Oké, ik word nu wel heel nostalgisch. Straks begin ik nog te kletsen over hoe het einde van het jaar nadert en daarmee ook weer het einde van een decennium! Doen we niet, praten over een decennium kan wel weer in het volgende decennium.

Terug naar de hectiek van een Alias koffieleute. Er zijn vele mensen, vele gesprekken en overal wil je wel een beetje van alles meekrijgen. Ik herken dat, ik wil nu van alles wel een beetje doen. Met mijn vakken, met mijn bestuur, met mijn vrienden die niet bij TCS of Alias zitten. Overal een stukje meepakken en het een stukje van mezelf geven. Zo verzamel ik zelf ook weer allemaal stukjes voor bij mezelf, heerlijk is dat toch? Maar absoluut wel hectisch. Komend weekend heb ik volgens mij echt niks gepland. Even niet socializen en lekker op mezelf zijn. Ik ga kerstcadeautjes kopen, sporten en vooral lekker uitrusten. Kleuren, puzzelen en misschien zelfs een beetje lezen. Het lijkt me heerlijk. Eindelijk kan ik een klein rustpuntje vinden binnen de hectiek van een koffieleute.