Docentenprijs: Lucien van Liere

geplaatst in: Alalog | 0

Door Merijn van Bruggen

Voor het tweede jaar op rij is Lucien van Liere een van de genomineerden voor de prijs voor docent van het jaar. TCS-studenten zullen hem waarschijnlijk kennen als tutor, als hoofdrichtingsadviseur van de hoofdrichting Religie en Cultuur óf als cursuscoördinator van de cursus Religie en conflict, een van de Thematisch Oriënterende Cursussen die aan het begin van dit jaar aan beginnende TCS’ers gegeven is.

De thema’s religie en geweld zijn eigenlijk altijd aanwezig in de samenleving, het huidige tijdperk is daar geen uitzondering op. Wat wel nieuw is, is de aanwezigheid van razendsnelle communicatie. Van Liere stelt dat deze razendsnelle communicatie ervoor zorgt dat iedereen het idee heeft dat het voelt alsof gebeurtenissen om de hoek gebeuren. “Een bomaanslag gebeurt geografisch gezien aan de andere kant van de wereld, maar gevoelsmatig gebeurt het om de hoek.” Ondanks dat het voor veel mensen voelt alsof deze bomaanslagen elk moment van de dag kunnen gebeuren, zijn bomaanslagen in de westerse wereld nog altijd uitzonderingen, zo zegt hij. Iets als de schietpartij op de redactie van Charlie Hebdo gebeurt gelukkig niet iedere dag.

Precies dit ‘belachelijk’ actuele van zijn vakgebied vindt Van Liere zo interessant aan het doceren ervan. Het luisteren naar de vragen die een nieuwe generatie kritische intellectuelen stelt om met dit onderwerp om te gaan vindt Van Liere ook erg interessant en bovendien brengen deze vragen dynamiek in zijn denken over dit vakgebied. Natuurlijk maakt ook het spelen van de duivel bij geaccepteerde ideeën het doceren erg leuk.

Over de reden dat zijn colleges zo in de smaak vallen, blijft Van Liere bescheiden. Het ligt volgens hem aan het onderwerp, omdat er veel vragen liggen en omdat religie en geweld door media vaak schreeuwerig wordt neergezet. “De media hebben aartsconservatieve en cultureel vastgeroeste ideeën over wat religie en geweld inhouden. Studenten pikken deze ideeën niet,” zegt hij. “Ze willen duidingen, modellen en manieren om met die vragen om te gaan en instrumenten om kritische analyses te kunnen maken.”

Als laatste beschrijft Van Liere dat de kleine dingen in het doceren hem gelukkig maken. Deze kleine gebeurtenissen blijven hem dan ook bij. “Een meisje had geen idee waarover zij een paper wilde schrijven, maar na vijf minuten had zij een prachtige onderzoeksvraag geformuleerd. Wellicht wist zij niet dat ze het eigenlijk al wist.” Kortom, Lucien van Liere is een echte onderwijsgenieter en het is geen verrassing dat hij al voor de tweede keer op rij genomineerd is als docent van het jaar!